Het kippetje ukkepuk heeft het altijd druk
Op maandag moet ze dweilen
Op dinsdag nageltjes vijlen
Op woensdag wormpjes bakken
Op donderdag houtjes hakken
Op vrijdag kippenpap roeren
Op zaterdag kuikentjes voeren
Alléén op zondags heeft ze vrij
En dan legt ze een gespikkeld ei
GOEDE MORGEN MAANDAG,
HOE GAAT HET MET DINSDAG?
DOE DE GROETEN AAN WOENSDAG
EN ZEG TEGEN DONDERDAG
DAT IK AANSTAANDE VRIJDAG
MET DE TREIN VAN ZATERDAG
ZONDAG KOM LOGEREN.
Ameline was zo'n heks en Ameline vond het leuk om heks te zijn. Ze wist heel veel van kruiden en maakte de beste kruidenthees die hielpen tegen hoofdpijn, wratten, buikpijn, muggenbeten en nog veel meer. Ze hield er van om op haar bezem te vliegen en ingrediënten te zoeken voor haar toverdranken. Als Ameline iemand hoorde zeggen "ik geloof niet in heksen" dan liet ze die persoon heel hard schrikken met haar toverkunsten.
Ameline vond het wel heel erg jammer dat ze geen vriendin had, of tenminste geen vriendin die altijd bij haar was. Ze had wel heksenvrienden, maar die woonden ver weg en Ameline zag hun alleen op de heksen feesten.
De mensen in het dorp waar Ameline vlakbij woonde, vonden haar maar vreemd en sommigen waren zelfs een beetje bang.
's Avonds keek Ameline treurig naar de maan en zuchtte dan "ik wilde dat ik een vriendin had om mee te vliegen en te kletsen, en om spelletjes mee te doen."
De volgende morgen, toen Ameline wilde gaan vliegen, zat er een kat voor haar deur.
"Mag ik mee?" vroeg de kat.
"Nee, zei Ameline "dat kan niet. Ik zoek een vriendin, geen kat."
Ameline stapte op haar bezem en vloog weg.
Wat een vreemd beest, dacht ze. De andere heksen zullen me nog al uitlachen. Nee hoor, een heks met een kat? Dat kan écht niet!
Ameline landde op een grote open plek in het bos. Dit was haar favoriete plek voor een picknick.
De houthakker kwam langs gelopen en Ameline vroeg of hij zin had in een picknick. Dat had de boswachter wel en hij ging tegenover Ameline zitten, maar toen ze een dennenappel in een slagroomtaart veranderde, liep de boswachter snel weg.
Verdrietig keek Ameline de boswachter na en liep dan naar haar bezem terug.
"mag ik mee?"vroeg de kat die naast haar bezem zat.
"Nee, zei Ameline "dat kan niet. Ik zoek een vriendin, geen kat."
Ameline klom op haar bezem en vloog het bos uit. Ze landde naast een vrouw die heel langzaam liep.
"zal ik je een lift op mijn bezem geven? Dat gaat sneller." vroeg Ameline vriendelijk, maar de vrouw rende heel hard weg en schreeuwde steeds, "help! Een heks!"
"mag ik mee?"vroeg de kat die ineens voor haar op de weg zat.
"Nee, zei Ameline "dat kan niet. Ik zoek een vriendin, geen kat."
Verdrietig vloog Ameline verder. Bij een groot park stopte ze en alleen ging ze op een bankje zitten om te kijken naar de spelende kinderen en kletsende ouders.
"hoi" sprak een meisje "ben jij alleen?"
"Ja, ik ben alleen," zei Ameline, "ik heb niemand om mee te spelen."
Het meisje lachte. "ik wil wel met jou spelen."
"zullen we op mijn bezem vliegen?" vroeg Ameline.
Het meisje knikte, dat leek haar erg leuk, maar toen Ameline heel hard ging, klampte ze zich hard vast en toen de bezem over de kop ging, gilde ze dat Ameline haar er af moest laten.
"dat was helemaal niet leuk, ik wil niet meer met jou spelen." Zei het meisje en boos liep ze weg.
Ameline keek haar verdrietig na.
"mag ik mee?"vroeg de kat die op het bankje zat.
"Nee, zei Ameline "dat kan niet. Ik zoek een vriendin, geen kat."
Hongerig vloog Ameline naar het grote bos terug en begon paddenstoelen en andere ingrediënten voor een lekkere heksensoep te zoeken.
Twee jongetjes kwamen kijken wat Ameline aan het doen was.
"lusten jullie soep?" vroeg Ameline vrolijk.
"wat zit er in? "vroeg één van de vriendjes.
Ameline krabbelde op haar hoofd. "even denken, paddenstoelen, spinnen, takjes van dennenbomen o ja, en er moet nog spinnendraden in. Helpen jullie mee zoeken?"
"nee hoor, dat lusten wij niet." Riepen de vriendjes en ze renden snel weg.
De kat, die alles gezien had, ging snel spinnendraad halen. "alsjeblieft, voor je soep." Zei de kat terwijl ze de gevonden spinnendraad aan Ameline gaf.
"dank je wel" zei Ameline en deed de spinnendraad in haar soep.
De kat rolde zich op en viel in slaap, terwijl Ameline de soep verder klaarmaakte.
De soep zou nog lekkerder smaken als ze er nog wat paarse kevers in deed dus ging Ameline op zoek. Het duurde heel lang, maar eindelijk had ze dan toch paarse kevers gevonden.
Ameline wilde terug naar de open plek waar de soep en de kat waren, maar ze wist de weg niet meer. O jee, Ameline was verdwaald. Ze wist niet hoe ze bij haar bezem moest komen. Ameline zocht achter elke boom, maar ze kin de soepketel en haar bezem niet meer vinden. Verdrietig ging ze onder een mooie boom zitten.
"gevonden!" riep de kat en tikte Ameline op haar been. "nu moet jij zoeken"
Ameline lachte en deed haar ogen dicht en begon te tellen. "1, 2, 3, 4...10, ik kom!" riep ze en ging snel zoeken naar de kat. Samen speelden ze verstoppertje en daarna tikkertje tot dat ze heel erg honger kregen.
De kat wees Ameline de weg naar de soep en haar bezem en Ameline deed de paarse kevers in de soep, ze roerde nog een keer en gaf de kat een bekertje soep.
"lekker, mag ik nog meer?" vroeg de kat. Blij dat de kat haar soep zo lekker vond, gaf ze haar nog een kommetje.
"dat was gezellig" zei Ameline.
"mag ik dan nu met je mee?"vroeg de kat met een volle buik.
"Nee, zei Ameline "dat kan toch niet. Een kat kan toch niet op de bezem vliegen, en wat zullen de andere heksen zeggen?"
De kat lachte alleen maar. Ameline twijfelde even, maar zei dan "ok, stap maar op."
"mag ik voor op zitten?" vroeg de kat.
Ameline knikte, natuurlijk.
Samen vlogen ze over het bos en de zee naar het grote heksenfeest.
De andere heksen waren blij dat Ameline ook op het feest was, maar ze keken wel gek op toen ze de kat zagen.
"wat is dat nou?" vroegen ze toen de kat begon te dansen.
Ameline lachte "dat is mijn kat. Ze kan vliegen op de bezem, helpen met zoeken naar ingrediënten en ze is de leukste vriendin die ik ooit heb gehad."
De andere heksen wilden meer horen en Ameline vertelde alles wat ze beleeft had met de kat.
Toen mocht de kat mee feesten en de andere heksen hadden zoveel plezier met de kat en ze vonden Amelines verhaal zo mooi, dat ze zelf ook wel een kat wilden.
Daarom heeft iedere heks een kat. En zeg nou zelf: een heks zonder kat, dat kan toch echt niet?!
Koosje is een spookje. Hij woont met mama en papa in het grote huis op de berg. Ze wonen daar niet alleen, nee, het grote huis heeft zoveel kamers, dat er nog andere spookfamilies wonen. Dat vindt Koosje erg gezellig, maar hij wilde dat hij een vriendje had. De grotere spookkinderen gaan allemaal naar school en dan heeft Koosje niemand om mee te spelen.
Koosje wil heel erg graag groter zijn, zodat hij mag gaan spoken. Mama zegt dat Koosje geduld moet hebben, maar Koosje vindt het niets leuk, dat hij nog klein is. Hij mag bijna nooit iets; hij mag niet 's nachts spoken, hij mag niet door de deuren en muren heen vliegen, hij mag niet alleen naar buiten. Mama zegt altijd dat hij nog te klein is.
Op een dag ziet Koosje een spookje dat hij nog niet kent.
"hallo, wie ben jij?" vraagt Koosje nieuwsgierig.
"ik heet Erik en ik kom hier wonen" antwoordt het spookje vrolijk.
Koosje lacht. "ik heet Koosje en ik woon hier ook. Dat is leuk. Zal ik jou alles laten zien?"
Erik lacht en kijkt zijn moeder aan. "mag ik met Koosje mee?"
Erik's mama knikt, het mag en ook Koosje's mama vindt het goed. "in het huis blijven en geen andere spoken storen."waarschuwt Koosje's mama.
"ja, mama.'roept Koosje. "ja, mevrouw" zegt Erik en snel vliegen ze weg.
Koosje laat zijn nieuwe vriendje zijn kamer zien en de keuken, hij laat de badkamer zien en de grote kamer waar alle spookjes soms gezellig bij elkaar zitten om te kletsen of om spelletjes te doen.
Samen kijken ze door het grote raam naar buiten. "als ik groter ben, mag ik alleen naar buiten"zegt Koosje. "dan ga ik lekker spoken en alle mensen kinderen laten schrikken.
Erik lacht "dan wil ik mee."
Koosje knikt "dan gaan we samen"
Als ze eindelijk moe zijn geworden zoeken ze hun mama's weer op. Erik gaat met zijn mama mee naar hun eigen kamers en Koosje zwaait vrolijk naar zijn nieuwe vriendje. "tot morgen, Erik."
"dag Koosje, ik vond het erg leuk."
Als mama Koosje in bed stopt, zegt hij vrolijk "ik heb een vriendje, mama en hij is heel aardig."
Mama lacht. "ga maar snel slapen, dan kunnen jullie morgen weer samen spelen."
Koosje doet zijn ogen dicht, mama geeft hem een nacht zoen en vliegt zachtjes uit de kamer.
Welterusten, Koosje.
