จองไว้ก่อน
จองไว้ก่อน
เมื่อสองอาทิตย์ก่อน หนูไปเรียนทำผ้าบาติกกับแม่ติงค่ะ หนูช่วยแม่วาดรูปดอกไม้ กับรูปเจ้าหญิงกบด้วย สนุกมากๆค่ะ
พอแม่เลิกเรียน เราก็ไปกินข้าวกับน้าแอร์น้าหล้า
กินเสร็จน้าแอร์ก็แวะซื้อรองเท้าที่ร้านใกล้ๆร้านข้าว หนูเห็นแต่รองเท้าของผู้ใหญ่เต็มไปหมด
หนูเรียกให้แม่ติงไปดูรองเท้าส้นสูงลายดอกไม้สีชมพู แบบที่มีฟู่ๆอยู่ตรงกลางด้วย หนูชอบคู่นี้มาก...มากค่ะ
แม่ติงบอกว่า "ถ้าหนูโตขึ้น แม่จะซื้อให้ใส่นะ"
โห...แม่ติงนี่ช่างรู้ใจหนูจริงจริ๊ง หนูคิดในใจ
"แต่" อ้าว ! ทำไมมีแต่นะ
"แต่หนูต้องกินนมให้หมดกล่องก่อน หนูถึงจะโตเป็นสาวเร็วๆไงจ๊ะ"
โธ่เอ๊ย ! แค่กินนมให้หมดกล่อง หนูทำได้สบายมากๆเลยค่ะ
หนูรีบดูดนมจนหมดกล่อง แล้วก็บอกให้แม่มายืนวัดความสูงกับหนู
แม่บอกว่าหนูโตสูงขึ้นเกือบจะเท่าแม่ ปีหน้าหนูก็สูงเท่าแม่แล้ว แม่ก็จะซื้อรองเท้าส้นสูงคู่นั้นให้
ว้า...ทำไมต้องปีหน้าด้วยนะ ก็หนูอยากได้ตอนนี้นี่นา
หนูก็เลยพาแม่เดินกลับไปดูรองเท้าคู่นั้นอีกครั้ง เผื่อแม่จะเปลี่ยนใจ
"แม่จะจองคนขายไว้ก่อนนะ แล้วปีหน้าหนูโตเป็นสาวแม่จะซื้อให้หนูใส่"
แม่บอกว่าจะจองคนขายไว้ แต่ไม่เห็นแม่พูดกับคนขายเลยว่า..จองไว้ก่อน
แล้วแม่ก็จูงมือหนูเดินออกจากร้านเฉยเลย แม่ต้องลืมแน่ๆ
แล้วหนูจะได้ใส่รองเท้าส้นสูงลายดอกไม้สีชมพูมีฟู่ๆ ไหมเนี่ย
หนูรีบฉุดมือแม่ไว้ ก่อนจะเดินผ่านร้านไป แล้วหนูก็บอกกับแม่เสียงดังว่า
"ไม่เห็นแม่บอกกับคนขายเลยว่าจองคู่นี้"
"อ้าวเหรอ แม่ลืมไป"
แล้วแม่ติงก็ไม่ทำให้หนูผิดหวังอีกตามเคย เพราะแม่ตะโกนบอกคนขายเสียงดังว่า
"รองเท้าคู่นี้จองไว้ก่อนนะคะ เอาไว้ลูกสาวโตขึ้นค่อยมาซื้อค่ะ"
