MaeTing Diary

ใครไม่มีแฟน...ยืนขึ้น

วันนี้อาจารย์ทรงสรรมารับหนูกับแม่ติงไปรดน้ำต้นไม้ที่สวนกันค่ะ

หนูช่วยอาจารย์เด็ดลูกผักหวานทิ้งจนเกลี้ยงทั้งต้นเลย

แล้วก็อยู่ช่วยอาจารย์รดน้ำด้วย เพราะหนูกลัวอาจารย์ทรงสรรเหงาค่ะ

ตอนกลับแม่ติงไปนั่งด้านหลังรถ ส่วนหนูนั่งข้างหน้า

ความจริงหนูไม่ได้นั่งหรอกค่ะ หนูยืนขึ้นแล้วหันหน้ามาคุยกับแม่ติง

แต่แม่ติงบอกว่าให้นั่งลง เดี๋ยวล้มหัวฟาด

แต่หนูไม่ยอมนั่งอีก แม่ติงก็เลยถามใหม่ว่า

"ใครมีแฟนแล้วนั่งลงให้เรียบร้อยนะคะ" หนูรีบนั่งลงทันทีเลย เพราะหนูมีแฟนแล้วชื่อโอค่ะ

หนูก็เลยถามแม่ติงบ้างว่า "แม่ติงมีแฟนหรือยัง"

"ยังเลย" แม่บอก

"แฟนแม่ติงก็ชื่อพ่อแก๊วไง" หนูบอกแม่

"ไม่ใช่ แม่ยังไม่มีแฟน"

"ถ้าแม่ไม่มีแฟน แม่ก็ยืนขึ้นสิ"

หนูโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

"แม่ติงขา มารับหนูหน่อยค่ะ วันนี้น้องภูบอกว่าจะเอาไม้มาทุบหัวหนู ฮือๆๆ"

หนูเดินร้องไห้ลงจากรถตู้มาหาแม่ที่บ้านค่ะ

พอหนูนอนตักแม่แป๊บนึง หนูก็ขอแม่ว่า

"แม่ขาหนูขอไปเล่นที่บ้านพี่พิมกับน้องภูได้ไหมคะ" 

"ก็หนูโกรธน้องภูอยู่ไม่ใช่เหรอ น้องภูจะเอาไม้ทุบหัวไม่ใช่เหรอ" แม่ถาม

"หนูดีกับน้องภูแล้วค่ะ หนูขอไปเล่นกับน้องภูนะแม่"

แล้วแม่ก็ตามใจหนู แต่แม่จะให้หนูใส่รองเท้าแตะที่มีดินแดงๆเกาะอยู่ไป แต่หนูอยากใส่รองเท้าพละมากกว่า

"เปลี่ยนรองเท้าแตะนะลูก เดี๋ยวเท้าเหม็น น้าแอร์ไม่ให้ไปเล่นนะ"

"ไม่เหม็นหรอกค่ะ หนูจะใส่รองเท้าพละไป"

"ถ้าไม่เชื่อแม่ก็ไม่ต้องไปเล่น" แม่พูดเสียงดังค่ะ

"แม่บ้า ถ้าแม่ไม่เชื่อหนู หนูจะไม่รักแม่แล้ว ฮือๆๆ" หนูด่าแม่แล้วก็ร้องไห้ 

"อ้าว ด่าแม่ได้ยังไง ไม่น่ารักเลย "

"ก็หนูโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว หนูด่าแม่ได้ เหมือนพ่อแก๊วไง"

"เหมือนพ่อยังไง" แม่ถามต่อ

"ก็เหมือนพ่อแก๊วด่าแม่ติง ตอนที่พ่อลงรถไปซื้อข้าวไง" หนูอธิบายให้แม่ฟัง เพราะวันนั้นหนูเห็นพ่อกับแม่พูดเสียงดังกัน

"นั่นไม่ได้เรียกว่าด่าหรอกค่ะ แค่พูดเสียงดัง แล้วถึงหนูจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว หนูก็ด่าแม่หรือด่าใครๆไม่ได้ เข้าใจไหม" แม่บอกให้หนูขอโทษแม่

"ขอโทษค่ะ"

เราจะไปไหนคะแม่

เมื่อวานนี้แม่ติงขับรถพาหนูไปเรียนไวโอลินค่ะ

ระหว่างทางแม่แวะดูต้นไม้ก่อน ส่วนหนูนอนหลับรอในรถค่ะ

พอตื่นขึ้นมาแม่ก็ซื้อต้นไม้เสร็จพอดีและขับรถต่อ

"แม่คะ เราจะไปไหนคะแม่" หนูงัวเงียถามแม่

"ก็ไปเรียนไวโอลินไงคะ" แม่ตอบ

"แต่เราไม่มีไวโอลินนะคะแม่" หนูรีบบอกเพราะมองไม่เห็นไวโอลินของหนู

"อ้าว ! ตายละ ลืมหยิบมาได้ยังไงเนี่ย โธ่..ทำไงดีล่ะ เสีย self เลย" แม่ติงบ่น

"ก็แม่ไม่ยอมหยิบให้หนูทำไมล่ะ"

"ก็ไวโอลินของหนู หนูก็ต้องรับผิดชอบหยิบมาเองสิคะ หนูจะมาโทษแม่ไม่ได้หรอก"

"หนูขอโทษค่ะแม่"

"ดีมากจ๊ะ ถ้าลูกรู้ว่าทำผิดก็ขอโทษ ไม่เป็นไรนะ เด็กดีของแม่ แม่จะโทรไปถามคุณครูดีกว่าว่ามีไวโอลินสำรองไหม จะได้ไม่ต้องวนรถกลับไปเอาที่บ้าน"

เล่นน้ำฝน

เมื่อวานนี้แม่ติงกับพ่อแก๊วไปดูที่ค่ะ แต่หนูเล่นและกินสปาเก็ตตี้ที่แม่ผัดให้ที่บ้านพี่พิมกับน้องภู

พอฟ้ามืด ฝนก็ตกมากเลยค่ะ ฟ้าร้องด้วย แต่หนูไม่กลัว

แล้วแม่ติงก็กางร่มขึ้นมารับหนู ฝนตกแรงมากๆค่ะ หนูชอบฝนตกจังเลย

หนูไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ติงต้องให้หนูรีบๆเดินด้วยเวลาที่ฝนตก

เพราะหนูว่ามันเย็นดีค่ะ พอขึ้นรถ หนูก็เอาก้นกระแทกเบาะเด้งดึ๋งๆหลายครั้ง

"ดีใจล่ะสิ ที่ได้เล่นน้ำฝน" แม่ติงบอก

"ใช่เล้ย" แล้วหนูก็เด้งดึ๋งๆอีกหลายทีค่ะ

ก่อนนอนแม่ติงเล่าว่า สมัยแม่ติงเป็นเด็กๆ ชอบช่วยอาม่ารองน้ำฝน เพราะจะได้เล่นน้ำฝนด้วย

แม่บอกว่า ถ้าหนูโตขึ้นและย้ายไปอยู่บ้านใหม่ แม่จะซื้อตุ่มหลายๆใบให้หนูรองน้ำฝน

หนูอยากจะย้ายไปอยู่บ้านใหม่เร็วๆจัง จะได้เล่นน้ำฝนกับแม่ให้สนุกไปเลย

เรียนไวโอลิน

หนูไปเรียนไวโอลินค่ะ เมื่อวันวานแม่ติงซื้อไวโอลินให้หนูด้วย

หนูดีใจมากๆ หนูอยากเอาไปอวดพี่พิม แต่แม่กับพ่อไม่ให้

“ให้ลูกเล่นเก่งๆ แล้วค่อยไปสีให้พี่พิมฟังนะ”

พอแม่พาหนูไปที่ศาลาของเรา หนูก็เอาคุณแมลงปอไวโอลินที่หนูตั้งชื่อให้ไปด้วย

หนูเอามาสีให้พ่อฟัง พออุ๊ยเดินมา หนูอยากจะอวดว่าหนูมีไวโอลิน หนูก็เอาขึ้นมาใหม่

แต่พอหนูเงยหน้าขึ้นมา

“อุ๊ยไปไหนแล้วคะแม่” 

“อุ๊ยเดินกลับไปอาบน้ำแล้วค่ะ”

โธ่ ! หนูยังไม่ได้อวดเลย

วันนี้พอเรียนไวโอลินกลับมาเสร็จ แม่ก็พามาที่ศาลาอีก

พ่อกับแม่เดินไปปลูกต้นไม้กัน พอหนูเห็นอาจารย์ทรงสรรมา

หนูก็เดินถือไวโอลินไปอวด หนูเดินไปใกล้ๆพ่อกับแม่ด้วย

“ระวังจะตกลงไปนะ” พ่อเตือนหนู

แต่ยังไม่ทันขาดคำ หนูกับคุณแมลงปอก็ลื่นไถลไปกับดินแดง เลอะเทอะหมดเลยฮือๆๆ

พ่อบอกว่า “สมน้ำหน้า บอกแล้วไมเชื่อ”

พอแม่พาขึ้นรถกลับบ้าน หนูก็ไต่ขึ้นไปกระซิบที่ข้างหูแม่ว่า

“คราวหลังแม่อย่าไปรักพ่อแก๊วเด้อ ฮือๆๆ หนูไม่รักพ่อแล้ว”