MaeTing Diary

หิวนม

แม่ติงชอบพูดว่า "ถ้าลูกกินนมมากๆ ลูกจะอ้วนแบบพี่โฟล์คนะ"

หนูบอกว่า "หนูอยากอ้วนเหมือนพี่โฟล์คค่ะแม่"

"อ้วนแล้วแต่งตัวอะไรก็ไม่สวยนะ" แม่ติงบอก

แต่หนูหิวนมนี่คะ หนูอยากกินนมมากกว่าอยากแต่งตัวสวยๆ

แต่ถ้าหนูบอกแม่ว่าหนูหิวนม แม่จะต้องไม่ชงนมให้หนูกินตอนนี้แน่ๆ เพราะเมื่อกี้หนูเพิ่งจะกินหมดไป 2 ขวดเอง

เอายังไงดีน้า หนูคิดๆ หนูคิดออกแล้วค่ะ

"แม่ติงขาๆ ถ้ากลางคืนหนูตื่นขึ้นมาหิวนมละคะ"

แม่ติงบอกว่า "แม่ก็จะตื่นมาชงนมให้หนูกินไงคะ"

หนูเลยแกล้งทำเป็นนอนหลับตา แล้วก็ตื่นมาบอกแม่ว่า

"แม่ติงหนูหิวนมค่ะ" แม่ติงขำหนูใหญ่เลย แต่แม่ติงก็ชงให้หนูกินค่ะ

แม่บอกกับพ่อแก๊วว่า

"สงสัยลูกสาวคงจะหิวจริงๆ ก็เลยหามุขมาหลอกแม่จนได้"

เรื่องของเด็กคนหนึ่ง

เย็นนี้หนูนอนตักแม่ดูการ์ตูนเจ้าหญิงเงือกน้อยด้วยค่ะ

แต่แม่กลัวหนูจะหลับก่อนได้อาบน้ำ แม่ก็เลยถามว่า

"มุ้งมิ้งอยากฟังเรื่องของเด็กคนหนึ่งที่ไม่ยอมอาบน้ำไหมคะ"

หนูเหลือบตาขึ้นมองหน้าแม่ แล้วแม่ก็เล่าว่า

"เด็กคนนั้นเขาไม่ยอมอาบน้ำ ตัวเขาก็จะคันแล้วก็เหม็น จนหมาป่าต้องมาจับไปเป็นลูก เหมือนเมาคลีลูกหมาป่าไง"

หนูไม่เชื่อแม่หรอก เพราะหนูเคยไม่อาบน้ำ ก็ไม่เห็นหมาป่ามาจับหนูไปเลย

หนูเลยเล่าเรื่องให้แม่ฟังบ้าง

"แม่เคยได้ยินเรื่องของเด็กคนหนึ่งไหมคะ"

"เรื่องอะไรเหรอ" แม่ถาม

"ก็เรื่องของเด็กคนหนึ่ง เขาต้องนอนดูการ์ตูนจนจบ แล้วค่อยไปอาบน้ำไงคะแม่"

แม่ติง..."?!!?"

หนูจะไม่ไปโรงเรียน

วันนี้แม่ติงพาหนูไปดูช่างรับเหมาถมดินค่ะ

มีรถจอดเต็มเลยค่ะ หนูตื่นเต้นจัง

แม่ติงบอกว่าเดี๋ยวเขาก็จะสร้างบ้านใหม่ให้หนูแล้วค่ะ

หนูเลยบอกแม่ว่า "แม่ติงขาๆ ถ้าไปอยู่บ้านใหม่แล้ว หนูขอไม่ไปโรงเรียนนะคะ"

แม่ถามว่า "ทำไมละคะ"

"ก็พี่คนขับรถตู้คงจะมารับหนูไม่ถูกแน่ๆเลยค่ะ"

แฟนแม่

"แม่ติงคะ ไต้หวันคืออะไรคะแม่" หนูเคยได้ยินคำนี้ แต่หนูไม่รู้ก็เลยถามแม่ค่ะ

"ไต้หวันก็เป็นประเทศที่ F4 อยู่ไง" แม่บอก แล้วก็ถามอีกว่า

"จำไม่ได้เหรอ F4 ที่เป็นแฟนของพี่ฝ้าย มุ้งมิ้ง แล้วก็แม่ติงไง้"

หนูจำได้แล้วค่ะ แต่หนูว่าแม่พูดผิดแน่ๆ หนูก็เลยต้องบอกแม่ว่า

"ไม่ใช่ค่ะแม่ พ่อแก๊วเป็นแฟนแม่ติงค่ะ"

 

 

แอบ-ซ่อน

หนูไม่ได้เล่นซ่อนแอบหรอกค่ะ แต่ว่าหนูแอบกับซ่อนแค่นั้นเอง

หนูแอบเอากรรไกรมาตัดซองอะไรก็ไม่รู้ที่แม่วางเอาไว้

หนูนึกว่าเป็นขนมน่ะค่ะ แต่พอตัดออกมา ข้างในมันเป็นผงๆเหมือนนมเลยค่ะ

หนูกลัวแม่ติงจะดุ ก็เลยเอาไปซ่อนไว้ ไม่บอกให้แม่รู้

ตอนเช้ามาแม่ถามหนูว่า "ลูกเห็นซองๆของแม่ไหม ที่วางไว้ตรงนี้น่ะ"

"ไม่เห็นค่ะ หนูไม่ได้เอาไป" ซองอะไรของแม่นะ หนูจำไม่ได้แล้วล่ะ

"แต่แม่เห็นกรรไกร กับปากซองที่ถูกตัดทิ้งวางไว้คู่กัน แต่แม่ไม่เห็นซองของมันน่ะลูก แม่กลัวมดจะขึ้นน่ะ"

หนูบอกแม่ว่า "หนูไมได้เป็นคนตัดค่ะ"

"ถ้าลูกไม่ได้ตัดแล้วใครจะตัดล่ะคะ  แม่ไม่ได้ว่าอะไรหรอกที่ลูกตัด  เพราะลูกคงอยากรู้ใช่ไหมว่าข้างในเป็นอะไร แม่แค่กลัวว่ามดมันจะขึ้นเท่านั้นเอง จำได้ไหมว่าเก็บซองเอาไว้ตรงไหน"

เฮ้อ ! ดีจังเลย แม่ติงไม่ดุเลยค่ะ หนุเลยวิ่งไปที่ตู้เย็น แล้วก็หยิบเอาซองที่หนูซ่อนเอาไว้มาให้แม่ค่ะ

เล่นบอล

พ่อแก๊วตื่นสายจัง "พ่อแก๊วๆ ตื่นได้แล้วค่ะ เช้าแล้วนะ"

หนูรีบเดินไปปลุกพ่อ พอพ่อตื่นนอนก็มาเล่นบอลกับหนูค่ะ

"แม่ติงๆ ดูพ่อแก๊วสิคะ" หนูเห็นพ่อแก๊วใช้มือจับกันสองข้าง

แล้วก็ตีๆไปที่ลูกบอลค่ะ ลูกบอลไม่ตกพื้นเลยค่ะ

หนูตื่นเต้นมากๆ เพราะหนูไม่เคยเห็นมาก่อนเลย หนูรีบเรียกแม่ติงมาดู

แล้วแม่ติงก็ลองทำแบบพ่อบ้างค่ะ แต่แม่ติงทำไม่เก่ง ลูกบอลก็เลยตกพื้น

พอแม่ติงไปชงกาแฟให้พ่อ หนูก็เดินตามเข้าไปหาแม่ในห้องครัว

แม่ถามว่า "ถ้าวันนี้ถ้าพี่บิ๊กเล่นเป่าปากกาใส่ตาอีก ลูกจะทำยังไงคะ"

"หนูก็หลบค่ะ แล้วหนูจะเสกพี่บิ๊กให้เป็นลูกบอลเลยดีบ๋อ" หนูถามความเห็นจากแม่ค่ะ

"ทำไมถึงจะเสกพี่บิ๊กให้เป็นลูกบอลล่ะคะ" แม่ถามกลับบ้าง

"ก็หนูจะได้ตีลูกบอล อย่างนี้ๆไง ฮ่าๆๆ" แล้วหนูก็ตีลูกบอลลงกับพื้นให้มันเด้งดึ๋งๆ ให้แม่ดูค่ะ 

พี่แกล้งหนู

ทุกวันก่อนไปโรงเรียน หนูต้องบอกกับแม่ว่า

"แม่ต้องสัญญานะว่าจะไม่ไปรับหนูที่โรงเรียน"

เพราะหนูชอบตอนนั่งรถตู้กลับบ้านมากเลยค่ะ หนูจะได้เล่นกับพี่ๆเขาด้วย

แต่วันนี้พี่บิ๊กเขาเล่นเป่าปากกาค่ะ เขาจะเป่าใส่ตาหนู แต่หนูหลบที่เบาะทันพอดี

หนูกลับมาเล่าให้แม่ฟัง แม่ติงบอกว่า

"ถ้าพี่เขาเล่นแกล้งอย่างนี้อีก หนูก็บอกเขาว่า...เดี๋ยวแม่จะไปจัดการ"

"แม่จะจัดการยังไงคะ แม่จะเสกพี่บิ๊กไหมคะ" หนูถาม

"เอ...แม่จะเสกพี่บิ๊กเป็นอะไรดีล่ะ" แม่ติงคิดไม่ออกค่ะ แม่ก็เลยถามความเห็นหนู

"เสกให้เป็นหมูดีไหมคะ จะได้เอาหมูมาสับๆๆกิน"

"ดีเหมือนกันนะ จะได้เอามาทำกับข้าว"

"สุดยอดๆ เลยแม่"

ขี้คุย

ตอนหนูเด็กๆ หนูยังพูดไม่ค่อยได้

คุณย่าก็กลัวว่าหนูจะเป็นโรคไม่ยอมพูด

แต่ตอนนี้หนูพูดได้เก่งเลยค่ะ จนบางครั้งแม่ติงก็ถามว่า

"หนูเมื่อยปากไหมคะ หยุดพูดบ้างก็ได้นะ แม่ไม่ว่าหรอก"

ความจริงตอนที่หนูไม่พูดก็มีนะคะ ก็ตอนที่หนูหลับกับกินนมไงคะ

เพราะตอนกินข้าว ก็กินไปพูดไปได้ค่ะ

หนูก็เลยกินข้าวช้า...ช้ามากเลยค่ะ

วันนี้ตอนนั่งอึก่อนไปโรงเรียน หนูก็คุยกับแม่ติงด้วย

จนแม่ต้องถามว่า "หนูจะอึไหมคะ"

"หนูไม่อึหรอกค่ะแม่ หนูแค่นั่งคุยอึเองค่ะ" หนูพูดแล้วก็ลุกจากชักโครก

แม่ติงหัวเราะใหญ่เลยค่ะ แม่บอกว่า

"อย่างนี้เองละมั้ง ที่คนเขาบอกว่าขี้คุย  คือนั่งขี้ไปด้วยคุยไปด้วย"

เล็กลงๆ

แม่ติงเปิดคอมพิวเตอร์แต่เช้าเลยค่ะ หนูก็ได้มาดูรูปอาหยกกับอาโจนั่งรถด้วยนะคะ 

แล้วหนูก็มองเห็นเม็ดสีดำๆ อยู่ที่คอแม่ติงค่ะ แม่บอกว่าเป็นไฝ

หนูบอกให้แม่เอาออก เพราะมันไม่สวย แต่แม่บอกว่า

"ถ้าจะเอาออกต้องให้หมอผ่าออกให้ จะมีเลือดไหล แม่จะเจ็บ แล้วก็ต้องเสียตังค์ด้วยนะคะ"

หนูสงสารแม่ หนูไม่อยากให้แม่ติงเจ็บ หนูก็เลยบอกกับแม่ว่า

"สองสามวันก็เล็กลงๆ แล้วค่ะแม่"

ล้อเล่น

คุณครูเคยชมหนูให้แม่ติงฟังว่า หนูเป็นเด็กดี ที่ช่วยคุณครูยกเก้าอี้ค่ะ

หนูภูมิใจมากๆเลยค่ะ แม่ติงก็ยิ้มใหญ่เลยค่ะ

วันนี้ตอนอาบน้ำ หนูก็เลยเล่าให้แม่ฟังว่า

แผลที่แขนของหนูโดนมีดบาด เพราะหนูช่วยคุณครูหั่นอาหาร ทำอาหารให้เพื่อนๆกิน

แม่ติงบอกว่า "ถ้าลูกใช้มีดก็ต้องระวังนะคะ เดี๋ยวมีดจะบาดมือได้"

แล้วหนูก็เล่าต่อว่า "หนูช่วยคุณครูขัดห้องน้ำที่โรงเรียนด้วยค่ะแม่ แล้วหนูก็ช่วยเปลี่ยนหลอดไฟให้คุณครูด้วย"

แม่ติงสงสัยค่ะ เลยถามว่า "แล้วหนูปีนเปลี่ยนหลอดไฟถึงเหรอคะ"

"หนูก็ใช้เก้าอี้ปีนค่ะ เพื่อนๆก็ตบมือให้หนูใหญ่เลย"

พอแม่อาบน้ำให้หนูเสร็จ หนูก็รีบบอกแม่ว่า

"แม่ติงไม่ต้องโทรศัพท์ไปถามคุณครูทิพาพรนะคะ"

เออ...หนูกลัวแม่ติงจะรู้ความลับว่าหนูไม่ได้ช่วยคุณครูจริงๆ

หนูล้อเล่นน่ะ...อิ อิ 

ล้อเล่น

คุณครูเคยชมหนูให้แม่ติงฟังว่า หนูเป็นเด็กดี ที่ช่วยคุณครูยกเก้าอี้ค่ะ

หนูภูมิใจมากๆเลยค่ะ แม่ติงก็ยิ้มใหญ่เลยค่ะ

วันนี้ตอนอาบน้ำ หนูก็เลยเล่าให้แม่ฟังว่า

แผลที่แขนของหนูโดนมีดบาด เพราะหนูช่วยคุณครูหั่นอาหาร ทำอาหารให้เพื่อนๆกิน

แม่ติงบอกว่า "ถ้าลูกใช้มีดก็ต้องระวังนะคะ เดี๋ยวมีดจะบาดมือได้"

แล้วหนูก็เล่าต่อว่า "หนูช่วยคุณครูขัดห้องน้ำที่โรงเรียนด้วยค่ะแม่ แล้วหนูก็ช่วยเปลี่ยนหลอดไฟให้คุณครูด้วย"

แม่ติงสงสัยค่ะ เลยถามว่า "แล้วหนูปีนเปลี่ยนหลอดไฟถึงเหรอคะ"

"หนูก็ใช้เก้าอี้ปีนค่ะ เพื่อนๆก็ตบมือให้หนูใหญ่เลย"

พอแม่อาบน้ำให้หนูเสร็จ หนูก็รีบบอกแม่ว่า

"แม่ติงไม่ต้องโทรศัพท์ไปถามคุณครูทิพาพรนะคะ"

เออ...หนูกลัวแม่ติงจะรู้ความลับว่าหนูไม่ได้ช่วยคุณครูจริงๆ

หนูล้อเล่นน่ะ...อิ อิ 

ไม้ตาย

หนูตื่นนอนก่อนใครอีกแล้วค่ะ

แม่ติงบอกให้หนูไปเปิดการ์ตูนดู แต่หนูไม่อยากเปิดเอง ก็เลยเรียกแม่ติงไปเปิดให้

แม่ติงบอกว่า "ลูกต้องมีความพยายามนะ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น"

"แต่หนูไม่สำเร็จ แม่ไปเปิดให้หนูหน่อยสิ" หนูตื้อแม่

"ถ้าหนูไม่เปิดเอง หนูก็ไม่ต้องดูนะ" แม่ติงบอก หนูก็เลยพูดกับแม่ว่า

"ถ้าแม่ไม่เปิดให้หนู หนูจะไม่ให้นอนที่ห้องหนูนะ" แล้วหนูก็ไปดึงขาแม่ลงจากที่นอน แต่แม่ติงก็ไม่ขยับเลย

หนูเริ่มโมโหแม่แล้วนะ ทำยังไงแม่ก็ไม่ไปเปิดให้ หนูก็เลยใช้ไม้ตายค่ะ

เพราะทุกครั้งที่หนูใช้ไม้ตายนี้ แม่ติงจะต้องหยุดงานยุ่งๆทุกอย่างของแม่ แล้วรีบมาหาหนูทันที ไม้ตายของหนูก็คือ

"แม่ติงขา หนูอยากนอนตักแม่ค่ะ"

 

ยาเม็ด

หนูกินยาเม็ดได้แล้วนะคะ

วันก่อนโน้นแม่ติงพาหนูไปหาหมอ หนูบอกหมอว่าหนูกินยาเม็ดได้แล้ว

ตอนรับยา พี่คนให้ยาเขาก็ถามแม่ว่าหนูอายุเท่าไหร่ แล้วก็ถามว่าหนักเท่าไหร่ด้วยค่ะ

ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ พี่เขาสงสัยว่าทำไมหมอถึงสั่งจ่ายยาเม็ดให้หนู

พอแม่ติงบอกว่าหนูกินยาเม็ดได้แล้ว พี่เขาก็ชมว่าหนูเก่งค่ะ

วันนี้หนูไปโรงเรียน แม่ติงก็ให้ยาเม็ดไปกินที่โรงเรียนด้วยค่ะ

คุณครูก็ชมว่าหนูเก่งกินยาเม็ดได้แล้ว

พอหนูกินยาเสร็จ คุณครูก็บอกให้เพื่อนๆปรบมือให้หนูด้วย

หนูดีใจมากๆเลยค่ะ เพราะเพื่อนๆหนูยังกินยาน้ำอยู่เลย

แม่รักพ่อไหม

วันนี้แม่ติงกับพ่อแก๊วนัดช่างก่อสร้างบ้านมาคุยด้วยค่ะ

แต่พ่อแก๊วบอกว่าอยากได้ห้องน้ำกว้างๆ แบบเดิม

แม่ติงบอกว่าห้องน้ำแบบเดิมมันดูแลยาก และห้องน้ำก็มีตั้ง 3 ห้อง แม่ติงคงจะดูแลไม่ไหวแน่ๆ

แต่พ่อแก๊วก็ยังอยากได้แบบเดิมอีก จนแม่ติงเริ่มโกรธพ่อและพูดเสียงดังค่ะ

หนูเห็นแม่โกรธ หนูก็เลยเข้าไปกอดแม่ แม่ถามหนูว่าชอบแบบไหน

หนูบอกว่า "หนูชอบแบบแม่ติงมากกว่า"

แม่ติงยิ้มแล้วกอดหนูใหญ่เลยค่ะ

แล้วหนูก็ถามแม่ว่า "แม่ติงรักพ่อแก๊วไหมคะ"

"รักสิคะ" แม่ตอบหนู

"แล้วทำไมแม่ต้องพูดเสียงดังด้วยล่ะ"

"ก็พ่อกับแม่คุยถกเถียงกันเรื่องแบบบ้านไง ก็ต้องมีเสียงดังบ้าง แต่แม่ก็รักพ่อนะ"

แม่เอามือมาลูบผมหนู 2-3 ครั้ง แล้วแม่ก็พูดคำที่หนูอยากได้ยินมากที่สุด แม่พูดว่า

"แต่ว่าแม่รักมุ้งมิ้งมากที่สุดในโลกเลย อย่าไปบอกใครนะ"

ภาษาใบ้

วันนี้แม่ติงเปิดนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่นให้หนูดูในคอมพิวเตอร์ค่ะ

มีภาพการ์ตูนสวยๆ แล้วก็มีเสียงดนตรีด้วยนะคะ

แต่มีเนื้อเรื่องเป็นภาษาอังกฤษ หนูก็เลยต้องให้แม่ติงเล่าเรื่องให้ฟังค่ะ

เมื่อเช้าหนูก็เล่านิทานให้พ่อแก๊วกับแม่ติงฟังด้วยนะ

แม่ติงก็เลยจะให้หนูดูภาพแล้วเล่านิทานให้แม่ฟังอีก

แต่ว่าตอนนี้หนูขี้เกียจเล่า หนูอยากฟังแม่เล่ามากกว่า

หนูก็เลยบอกกับแม่ติงว่า "เล่าภาษาใบ้บ๋อ"

"ได้จ๊ะ" แม่ติงบอก "ไหนเล่าให้แม่ฟังดังๆสิจ๊ะ แม่ไม่ได้ยินเลย"

"ก็เล่าภาษาใบ้ไง้"

โธ่ ! แม่ติงนี่พูดไม่รู้เรื่องเล้ย

 

โธ่เอ๊ย !

วันนี้หนูตื่นมาเล่นขายของกับแม่ติงแต่เช้าเลยค่ะ

หนูเล่นเล่านิทานกับพ่อกับแม่ด้วย แล้วอธิการบดีก็โทรศัพท์มาตามพ่อ

สักพักพ่อแก๊วก็แต่งตัวออกไปอีกแล้ว

พ่อบอกกับแม่ว่าต้องไปรับแขกจากโรงพิมพ์จุฬาฯให้อธิการบดี

แต่เที่ยงๆพ่อแก๊วก็กลับบ้านแล้วค่ะ แต่พ่อบอกว่าเดี๋ยวพ่อต้องไปทำงานอีก

"โธ่เอ๊ย ! หนูคิดถึงพ่อ หนูไม่อยากให้พ่อไปทำงานเลยค่ะ"

พ่อบอกว่า "พ่อต้องทำงานหาเงินนะ  ลูกก็เล่นกับแม่ติงก่อนนะครับ"

หนูเข้าใจค่ะ แต่วันนี้พ่อใส่เสื้อเชิ้ตลายสก๊อต กับกางเกงยีน

ดูไม่หล่อเหมือนทุกครั้งที่พ่อไปทำงานเลย

หนูก็เลยรีบบอกพ่อก่อนออกไปทำงานว่า

"วันนี้พ่อแต่งตัวไม่หล่อเลยค่ะ"

ได้ผลค่ะ เพราะพ่อแก๊วรีบไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวหล่อที่สุดเล้ย

 

นับเลข

ไปโรงเรียนไม่นาน คุณครูก็สอนหนูนับเลขแล้วค่ะ

หนูชอบมากๆ เพราะคุณครูจะให้เด็กๆปรบมือตอนที่นับเลขด้วย

ก่อนนอนหนูก็เลยกลับมานับเลขให้แม่ติงกับพ่อแก๊วฟังที่บ้าน

"1 2 3 4 5 6 7 8 9 10"

หนูนับถึง 10 แม่ติงก็ยิ้มใหญ่เลยค่ะ เพราะดีใจที่หนูนับเลขได้

หนูก็เลยนับต่ออีก "11 12 13"

ดูหน้าแม่ติงสิคะ ยิ้มปากกว้างขึ้นอีก

ทำให้หนูต้องรีบนับต่อ เพราะหนูอยากให้แม่ชมว่าหนูเก่งค่ะ

"14 15 16" หนูหยุดคิดๆ...16 แล้วอะไรน้า...

แม่ติงถามว่า " 16 แล้วอะไรต่อล่ะลูก"

"เออ...16 แล้ว 20 ค่ะแม่"