ตัวเล็กลง
ตัวเล็กลง
วันนี้หนูตื่นหกโมงเช้า แต่หนูยังรู้สึกง่วงอยู่เลยค่ะ
เพราะเมื่อคืนหนูกลับจากกรุงเทพถึงบ้านเชียงรายตอนตีหนึ่ง
หนูถามแม่ว่า "วันนี้หนูต้องไปโรงเรียนไหมคะ"
แม่บอกว่าวันนี้วันจันทร์ หนูต้องไปโรงเรียน
โธ่ ! ทำไมต้องไปโรงเรียนด้วยนะ หนูอยากอยู่บ้านเล่นกับแม่มากกว่า
"หนูปวดท้อง ปวดแขน ขาหนูไม่มีแรงเลยค่ะแม่ แล้วหนูก็หายใจไม่ออก หนูคงจะไปโรงเรียนไม่ได้" หนูพูดเสียงน้อยๆให้แม่สงสาร
แล้วหนูก็ร้องไห้ น้ำตาไหลจนขี้ตาพองใหญ่เบ้อเลย
หนังตาบนกับล่างของหนูบวมฉึ่ง และมีจุดเลือดสีแดงๆขึ้นเต็มไปหมด แม่บอกว่าเส้นเลือดฝอยใต้ผิวหนังแตก
แม่พาหนูไปล้างหน้าล้างตา หนูมองกระจกห้องน้ำแล้วบอกกับแม่ติงว่า
"หนูรู้สึกว่าตัวหนูเล็กลง หนูไปโรงเรียนไม่ได้แล้วค่ะแม่ แม่ไม่สงสารหนูหรือ"
แต่ยิ่งหนูร้องไห้งอแงเท่าไหร่ แม่ก็ยิ่งไม่ตามใจหนู
แม่บอกว่าเด็กๆมีหน้าที่ต้องไปโรงเรียน เรียนหนังสือ
คุณพ่อแก๊วก็มีหน้าที่ต้องไปทำงานสอนหนังสือพี่นักศึกษา
ส่วนแม่ติงก็มีหน้าที่ทำงานอยู่ที่บ้าน
แม่บอกว่าถ้าหนูไม่หยุดร้องไห้ แม่จะให้หนูไปโรงเรียน
หนูหยุดร้องไห้ได้เลย หนูบอกกับแม่ว่า
"หนูจะอยู่บ้านช่วยแม่ทำงานบ้านค่ะ"
แม่ติงยิ้มแล้วกอดหนู แม่บอกว่า
"วันนี้แม่ให้หยุดพักได้ เพราะหนูคงจะเมื่อยตัว แล้วยังมีขี้มูกไหล พักให้หายแล้วพรุ่งนี้ค่อยไปโรงเรียนก็ได้นะ"
ว้า...พรุ่งนี้หนูต้องไปโรงเรียนอีกหรือนี่
