Weblog of Gisli

Nú er meira en mánuður frá síðustu færslu.  Þá var allt á kafi í snjó í Ósló.  Nú ríkir sumarblíða og snjórinn hvarf eins og dögg fyrir sólu um Páskana.  Við vorum alla Páskahelgina uppi á Skeiðakambi á skíðum.  Jenný er bísnagóð - en Jens nennir ekki að standa á skíðum og vill bara láta draga sig á sleða. 

Undanfarin mánuð höfum við unnið að því nokkur að ná passamynd af Jens.  Þrír atvinnuljósmyndarar hafa komið að þessu verki ásamt fjórum amatörum og tveimur fílelfdum löggum.  Jens hefur verið á móti þessum fyrirætlunum.  Hann hefur haft það fyrir reglu síðustu vikur að segja pass við öllum tillögum.  Passamyndirnar hafa því einkennst að steyttum hnefum, grettum og þrjóskulegum baksvip.  Þó féllst hann loks í gær á að vera vinur ljósmyndakonu á Drammensveginum og lék þar á alls oddi - og fær nú nýjan passa. 

http://www.blogigo.co.uk/gisli/entry/25/Jenspass.jpg

Nú hefur snjóað þvílík ósköp hér í Ósló að annað eins hefur ekki sést á öldinni.  Í nótt snjóaði enn mikið og algert öngþveiti beið ökumanna með morgninum.  Við Jenný og Jens ókun hins vegar snjósleða – fyrst í skólann og síða á Völlinn.  En jafnvel fyrir snjósleða var færið þungt og karl faðir þeirra systkina eina dráttardýrið.  Jenný átti að byrja að fara á skautum í skólanum í dag en skautasvellið er horfið undir snjó og kemur kannski ekki upp fyrr en í vor.  Á Vellinum hjá Jens fagnaði Gro bústýra – sú sem Jens kallar Grúr - ofankomunni og taldi fjarri því nóg komið að snjó.

Núna fer að styttast í að við komum til Íslands.  Brottför er væntanleg á miðvikudaginn 22. febrúar.

Nú er snjór orðinn með þokkalegasta móti hér í Ósló.  Ófærð á götum og tafir í umferð og ekki ástæða til að kvarta undan vetrarskorti.  Í morgun bárust tíðindi um að vinsælasti fjallafúsinn hér um þessar mundi, Lars Monsen, væri týndur - á fjöllum auðvitað.  Hann hrigndi og lét vita að hann væri ekki týndur heldur bara veðurtepptur einhverstaðar þar sem hann vissi ekki hvar og hefði það - þökk væri veðri og ófærð - betra en nokkru sinni.

Við Jenný brutumst í skólann að vanda þrátt fyrir hæpið skyggni og á brattann að fara upp að skóla.  Snjór í hné en ekki búið að ryðja götur og gangstéttir.  Snjóþrúgur eins og Lars þessi Monsen hefur alltaf á fótunum hefðu komið sér vel. 

Núna ríður á að komast á skíði en verra er að bíllinn er fenntur í kaf og verður annað hvort að moka hann út eða bíða leysinga í vor.

...að leti veldur því að ekki berast oftar tíðindi af Óslóarlífinu.  Heldur gengur treglega að halda reglu á blókinu.  Líða jól á milli skrifa!  En það er í mörgu að snúast og þá gleymist að blóka.

Jens er á Vellinum og Jenný í skólanum.  Við höfum komist einu sinni á skíði öll saman en Jenný hefur farið í dags skíðaferðalag með skólanum.  Annars ökum við þotum á St. Haugen hvernær sem fæsri gefst.  Í gær var harðfenni og færi allháskalegt.  Í gærkveldi og nótt snjóaði hinsvegar töluvert og í morgun var svokallað silkifæri í brekkunum á St. Haugen. Við vorum að í þrjá tíma þótt frost væri töluvert eða nær 10 stigum.  Á eftir fengum við pönnnukökur heima. 

Vetrarfrí er síðar í mánuðinum og þá komum við til Íslands.  Brottför er 22. febrúar.  Jenný hefur nokkrar áhyggjur af þessu vegna þess að henni finnst hún kunna lítið í íslensku.  En það bjargast.  Jenný er byrjuð að kveða að og hún er dugleg í reikningi og hefur auk þess farið mikið fram í teikningu í vetur. (Þetta verður bara að duga í bili!)

Mikli jólatrésskemmtun var haldin á Bjerregaardsgötunni í gær - sunnudag.  Átta börn voru á staðnum (að Jennýju og Jens meðtöldum) og auk þess sjö fullorðnir. Jólasveinninn kom, arkað var kringum jólatréð og að lokum var pisparkökuhús þessara jóla lagt í rúst.  Skemmtunin fór hið besta fram og er nú jólum formlega lokið hér.  Í Noregi er venja að halda jólatréskemmtanir á nýárinu, oftast fyrstu helgina eftir Þrettánda - en sjálfur Þrettándi dagur er ekki lengur hátíðisdagur.  Svo var þó áður og þá gengu börn milli húsa, sungu og fengu sælgæti að launum.

Núna er snjór á jörðu og við höfum farið alloft á St. Hanshauginn að renna okkur á sleða og skíðum en nú er spáð hláku með rigningu svo óvíst er hve lengi skíðafæri helst í byggð.  Í morgun virtist sem farið væri að birta þegar við Jenný fórum í skólann.  Þetta bendir til hækkandi sólar og er í samræmi við almanakið.