Weblog of Burak

Denizlisporlu Seyfi, Tevfik lav hoca, Hulusi Kentmen, Majead Mususi, Marlon Brando ,Gianni Versace, Drazan petrovic , zeki muren, tanju okan, Gurdal Tosun (laz bakkalin ciragi tombalak) , laz bakkal, inermisin cikarmisin sunucusu boran kaya , fenerli eski topcu kayhan,  Unlu Trabzonspor yazari Orhan Kaynar , Hurriyet gazetesi yazi isleri muduru Orhan Olcay,  Eski Fenerli basketci Conrad McRae , Basketbol coach Aydan Siyavus , rallici renc kocibey, adnan menderes, deniz gezmis,  yilmaz guney,  nazim hikmet
asik veysel , Bizimkiler dizisinden babane,(guzin ozipek) dede, dayi, dayinin roommate'i, osman alyanak, saadettin erbil, reha yurdakul, nubar terziyen, neriman koksal, macit flordun, leman akcetepe, huseyin baradan, huseyin peyda, gurdal tosun, engin inal, ergun koknar, cahide sonku, bilal inci, altan erbulak, atilla ergun, yaman okay, yildirim onal, yildirim gurses, sami hazinses, osman f. seden, muruvvet sim, kazim kartal, kerim yilmazer, hulki saner, hayati hamzaoglu, feridun karakaya, engin inal, ekrem dumer, bilal inci, belkis dilligil, ali sen, aliye rona, yildirim gencer, sitki akcatepe, pekcan kosar, ozturk serengil, hulki saner, feri cansel, feridun colgecen, cevat kurtulus, atilla ergun, suphi kaner, saadettin erbil, ismet ay, ihsan yuce, haluk kurtoglu, efkan efekan, belgin doruk, (Bizimkiler dizisinden dayi Yaman Okay dede Orhan Cagman), Duygu Ankara , cem yalin , abdullah yuce , fikret kizilok, islam cupi ,yusuf bozkurt ozal, sakip sabanci ve oldurulen kardesi , abdi ipekci, ugur mumcu, ayhan sahenk, aziz nesin,  emel buyukburc, antony queen , ariel saronun 2 karisi, hikmet simsek , Genc muzisyen Yavuz Cetin , papa 2. jean paul , 11 eylul saldirilarinda olenler,  yaser arafat, oguz aral, ray charles, cem karaca, tevfik gelenbe, cetin alp, haluk kurdoglu,  george best, fahrettin aslan ve oglu,  tugrul savkay
barry white, luther vandross,  sukran gungor (yildiz kenterin hayat arkadasi)
aykut barka, orhan elmas, esmeray, sami hazinses, prenses diana .

 

Adile Nasit, Ayhan Isik, Sadri Alisik, Vahi Oz, Erol Tas, Kadir Savun, Hulusi Kentmen, Kemal Sunal, Selim Nasit, Omer Kavur, Alev Sezer,

Inci Baba, Omer Lutfu Topal, Ugur Cakici, Dundar Kilic, Abdullah Catli

Metin Oktay, Ugur Mumcu, Aziz Nesin, Cenk Koray, Denizlisporlu Seyfi, Tevfik Lav hoca, Kenan Onuk, Peter Jennings, Turgay Vardar

Zeynep Talu, Uzay Hepari, Tanju Okan, Onno Tunc, Gokhan Semiz,  Kerim Tekin, Ajlan Buyukburc, Baris Manco, Ahmet Kaya, Avni Arbas, Derya Arbas, Atilla Ilhan, Cem Karaca, Melih Kibar, Kazim Koyuncu,

Adnan Kahveci, Turgut Ozal, Alparsaln Turkes, Ronald Reagan, Ahmet Pristina, Recep Yazicioglu

Matild Manikyan, Uzeyir Garih, Sakip Sabanci, Balkaner,

Akrabalarimdan babaannem, Kenan abi, Suat abi, dedem, enistem, annemin babanesi

Arkadasim Kaan

Tanidik Aliye teyze, kapici Ismail amca, Dost Ozandan esmer Esin, Huseyin amca, Saffet amca, Altin teyzenin esi,

Bosver olum sebebimi gel benimle dedi. Seni oyle biryere goturecegimki gozlerine inanamayacaksin. Yuruduk epey bir. Ama yururken herhengi bir yorgunluk, susama, aclik gibi hislerim hic yoktu. Yururken etrafima baktim soyle bir. Genelde meftalar mezarlarinin etrafindakilerle konusuyordu. Ikili uclu gruplarda. Kimisi yalniz, elleriyle yuzunu kapamis, kimisi saclarini tariyordu. Bir an gozum mezarlik yolunda buyuk ihtimalle isinden donen kisa yol oldugu icin mezarligi kullanan ender insanlardan olan 30lu yaslardaki adama kaydi. Adam etrafina pek bakmadan hizli adimlarla mezarligin sonuna dogru ilerliyordu, onu izleyen en az 20 kisinin varoldugunu bilemeden. Kimi oluler hic cikmiyorlar mezarlarindan, ruhlarini bedenlerinin yaninda sakliyorlar.

Olurmuydu bee yapilirmiydi bu benim gibi birine. Henuz daha 28 yasinda, hayatimin baharindayken nereden cikti o pis kamyon o kor olasi koseden ansizin? Simdi sorsan hatirlayamam tam olarak kazanin nasil gerceklestigini ama tek hatirladigim o Azrailin yuzudur son nefesimi vermeden. Hic de oyle bahsedildigi gibi degilmis. Daha bir yakisikli gorundu yuzume. Hemen isini bitiriverdi iki dakikada. Cok bagirdim, agladim, yalvardim ama dinletemedim. Gozyaslarini silmeye, acilarini dindirmeye, seni bizim oralara goturmeye geldim dedi bana gayet duzgun bir Turkceyle. Sasirdim once ama sonra verdim elimi eline dustuk yollara. Olumle ilgili hayattayken bahsedilen seylerden tek gercek olani da oldukten sonra kendini gorebilmenmis. Baktim oyle orada kanlar icinde yatan vucuduma bir sure. Sonra kendime dokundum ama birsey hissedemedim. Ayni sey gibiydi hani bazen yari uykulu kisik gozlerle tavana baktiginiz da yukaridan asagi birseyler dusuyormus gibi gorunur siz de onlara dokunmaya calisirsiniz ama basaramazsinizya ayni oyle birseydi. Olumumden sonra gelisen bircok seyi yakindan izleme firsati buldum. Bana en cok koyani ise beni gasilhaneden alan babama baba ben olmedim diye yanibasinda avazim ciktiginca bagirmama ragmen beni duymamazliktan gelmesiydi. Morgta cok bir sikildim havasizdi ama usumedim hic. Musalla tasi ustundeyken o soguk tasta,  cenaze arabasinda giderken de araba her cukura girip ciktiginda cok buyuk acilar hissettim. Sanki sirtm deliniyordu. Buradaki meftalardan aldigim bilgilere gore bu iyi bir haber degilmis benim icin. Artik ne demekse? Mezarliga dogru yururken topraga verimeden once annnemin elinden tuttum ve geldik gelecegimiz yere. Yesil bezi kalirip katladiktan sonra actilar tabutun kapagini ve kaldirdilar beni tabuttan. Hemen bir rahatlik hissettim zaten Babam 2 metrelik cukura beni koyup kefenin kusaklarini acti. Yuzumu hafif aralayip son bir kez bakti yuzume ve bir opucuk kondurdu yanagima ve yuzum kibleye cevrildi. Pek hosuma gitmedi bu son goruntuler bir 20 metre kadar uzaga gidip bir mezar tasina oturdum baktim bizimkilere soyle bir. Herkes oradaydi. Annem, kiz kardeslerim, dedem, amcam, arkadaslarim, iki halam, teyzem, kuzenlerim, dayim. En cokta kucuk kiz kardesime koymus gibi. Bazisi hala sokta heralde. Toprak yuzume yuzume dogru savrulurken bir ferahlik hissettim neden bilmem. Defin islemi baslamadan bayanlara gitmeleri soylenmisti. Onlar uzaga dogru yuruyardu. Tam bu sirada arkamda bir el hissettim. Irkildim bir. Nasil oldu dedi? Yuzune baktim ama yarisi yoktu yuzunun bu kisinin. Ben de trafik kazasi dedim. Ayni kaderi paylastik yani dedi. Ben de sanirim dedim. Uzulme alisirsin dedi. Adini soramadim cunku hemen kosmaya basladi mezarligin sonuna dogru. Defin islemine geri dondum. Ben de bir korku yoktu cunku zaten olmustum ve bedenimden tamamen ayriydim. Oldukten sonra sadece tabutun icinde tikili kaldim ama mezarliga girer girmez cikabildim tabuttan. Bir agrim, sizim yoktu. Sadece bizimkilere uzuldum biraz. Anacigim cok severdi tek oglunu. Zaman herseyin ilacidir derler. Gorucez artik. Merak ettigim seyler vardi. Acaba olen akrabalarimizi gorebilecekmiydim? Istedigim yere aninda gidebilecekmiydim? Tam o sirada bir grup gordum ve oraya dogru yurumeye basladim. Iki kadin, uc adam ve bir kiz cocugu vardi. Aralarinda hararetli birsey tartisiyorlardi ama bana dahada yaklasmama izin vermediler. Geri dondugumde bir tek hocayi gordum mezarimin basinda Kuran okuyordu. Mezara birakilan cicekleri gordum icim acidi. Havada yavas yavas kararmaya baslamisti. Mezarlikta biraz yurudum ve bizimkileri gordum, babam zor ayakta duruyordu. Kostum geldim yanlarina, yurudum beraber. Dinledim konustuklarini bir iki dakika. Tam mezarligin kapisina geldik herkes disari cikti ama ben cikamiyordum sanki sihirli bir guc bana izin vermiyordu. Ugrastim bir iki saat basaramadim. Ayni gun gomulmus kirkli yaslarda bir bayan yanima geldi ve bu siniri gecemeyecegimi, ve onunla beraber yurumemi istedi. Kabul ettim ve yurumeye basladik. Olum sebebiniz ne diye sordum...

Hani derler ya hep, yasarken de bilmezsin, olunce de bilmezsin olumun ne demek oldugunu diye. Acaba oylemi gercekten?

Oluler ve beraberinde getirdikleri o gizem dunyasi...

 Hergun binlerce insan oluyor dunyada. Biz belki birkac tanesini duyuyoruz, basindan veya tanidiklarimizdan. Binlerce cesidi var bu olumun. Ama baslicalari; hastalik, trafik kazasi, intihar ve suikast. Yine kendi aralarinda birbirinden korkunc binlerce kola ayrilirlar bunlar, ki o kollar hergun daha da bir ayrilmaya devam eder turler urpertircesine, ve birturlu toplayamazsiniz siz o kollari o basligin altina cizdiginiz cizginin ucundan cikan oklarla. Sayfalar yetmez yeni oklar acmaya ki  bu kucuk oklardan bahsedicez burada, nefesimiz yettigince tabii...

Hep merak etmisimdir ne olur bu meftalara diye? Olum nedir, cizebilirmisin olumu bana? Nasil bir histir bu soguk nevale? Tunelin soninda gorunen isik, yada ne biliyim hayatin bir film seridi gibi onunden gecmesi gercekmidir yoksa sadece konu sikintisi ceken senaristlerin urettigi bir tur ucuz satirlarmidir bunlar? Ne dersiniz?

Beni olumlerin hepsi etkilemez. Trafik kazasi ve kanser en ilgi duydugum turlerdendir. Trafik kazasindan bir bahsedelim once. Trafik kazasinda bir kaos, bir dehset vardir, metalin metale carpmasindan dogan, dunyalarin basiniza gecmekte oldugunu hissettiginiz o korkunc an vardir ve en pisi de vucudun o an yasanilan inanilmaz aciya karsi salgiladigi birtur agri kesici hormonla verdigi mucadele vardir. Vucudumuzun aciya dirnme noktasi elbet belli bir siddete kadardir. Bu siddetin ustundeki acilarda vucudun savunma mekanizmasi ortaya cikar ve hicbirsey hissedemezsiniz cunku o aci oyle boyle bir aci degildir. Hissetmek de istemezsiniz zaten dostlar. Allahim o ne acidir o ne sestir kaza anindaki. Eger bir de arabada sevdiklerin varsa hayatta olup olmadiklarini sormak istersin ama faydasizdir cunku sen de artik o bilinmeyene, o kahpeye, o cenabete yolculuga baslamissindir arkadas.

Kanserde ayri bir boktur. Birsuru cesidi vardir bu pisligin. Kolon kanseri, kan kanseri, akciger kanseri, mikrop hucreli tumor kanseri, beyin kanseri diye gider liste. Dort evresi vardir. Ilk iki evrede kanserli hucre saklidir cikamaz disari. Ama siz bilemezsiniz cunku hicbir yan etkisi yoktur. Ucuncu evrede yine hizli gecer bir gogus agrisi, nefes darligi yapar, bir turlu gecmeyen griplere sebebiyet verir. Cok kucuk bir sansiniz vardir eger bu evrede hastalik belirlenirse. Gelelim dorduncu evreye. Bu evrede kanser metastaz yapmistir yani kafasina gore ilk basladigi yerden cikip istedigi organi esir alir, dalga gecer ve isin en kotu yani da hicbirsey yapamadiginiz gibi, obur tarafa postalanmayi bekleyen bir kutu gibi kalakalirsiniz, o kemoterapiler ise hastaligin kendisinden daha igrenctir. Evre dortteyken bes sene yasama sansi yuzde iki olarak belirtilmisse de ben yasayanini hic duymadim. Son gunlerinizde beyniniz artik goz kapaklarinizi bile kontrol edemez, konusamazsiniz ama duyarsiniz vede sanki iri cusseli biri sizi bogazliyormus gibi sesler cikararak nefes almaya calisirsiniz. Bet beniz atar ve kefenin siparis edilme vaktidir yeni karamurselden agalar. Azrail kol geziyordur evin icinde o saatlerde. Dayanma zamanidir, sabir zamanidir, e kolay degil can cikacak.

Ikisinin de ortak yani ne mi? Olay patlak verdikten sonra ipler artik sizin elinizden cikmistir ve cok kisitli bir omrunuz kalmistir. O anin tadina varin!